Architecture-autumn-autumn-colors-1029599

Huisje boompje beestje

Hoe goed het ook is om in het moment te leven, zijn jij en ik doorgaans toch bezig met onze toekomst. Je hebt er een beeld bij. Of je nu ergens naartoe werkt of slechts gedachten en verwachtingen hebt van hoe het er, als het even kan, uit mag komen te zien. Maar wat is dat beeld van een gelukkig leven? En welke rol spelen relaties of het hebben van een levenspartner hierin?

Het ideale plaatje

De meesten van ons groeiden op met twee ouders en hebben dat ervaren als iets prettigs, veiligs of minstens als iets dat gewoon zo is. Wanneer ouders scheiden zorgt dit voor verdriet, pijn en soms schuldgevoelens. Een gevolg hiervan kan zijn dat je moeite krijgt om je te verbinden, of juist dat je een grotere behoefte aan dat veilige 'huisje boompje beestje' hebt. Wanneer je opgroeit met ongelukkige ouders kan het heel goed zijn dat je van dat plaatje heel ver weg wil blijven. Wellicht ga je de vrijheid meer opzoeken in je relaties door niet te trouwen of door niet samen te wonen met je partner. Ook kun je schrikken wanneer je dat voorgekauwde 'perfecte' plaatje eenmaal zelf gerecreëerd hebt. Je hebt bijvoorbeeld bij een van je eerste verkeringen gedacht meteen stappen te moeten gaan zetten, om vervolgens vroeg of laat bij jezelf uit te komen met levens- en relatievragen als 'is dit het nu? Was het leven voor mij zo bedoeld? Wie ben IK en wat wil IK eigenlijk?'

Relaties als basis

Hoe je ook opgroeit en wat je jezelf ook aanleert hierdoor, verbinding blijft een van de belangrijkste levensbehoeften van ons allemaal. Volgens de piramide van Maslow, een klinisch psycholoog die de top vijf van levensbehoeften van ons mensen in kaart bracht, staat sociaal contact en verbinding zelfs op nummer drie, na zelfontplooiing (1) en erkenning en waardering (2). Onderschat niet wat die veilige verbindingen (of het gebrek daaraan) met opa's, oma's, ouders, vrienden, zussen, broers, en uiteraard onze partners, met je doen (én in het verleden al gedaan hebben!) Het zorgt in het beste geval voor een veilig en stevig fundament van waaruit je jezelf kunt ontplooien, en van waaruit je ook weer iets te geven hebt aan een ander.

Glad ijs

Als je stevig in je schoenen staat en weet wat je wilt kun je verbinding met iemand aangaan door je open te stellen voor de ander, door aan te geven wat je wilt, door (kwetsbare) dingen over jezelf te delen en door eerlijk te zijn over je gevoelens. Dat juist dit vaak niet zo gesmeerd loopt zal niemand ontkennen. Het is vaak een onzekere ontdekkingstocht. Je verbinden aan iemand vraagt om lef, om kwetsbaar zijn en risico’s nemen. Wat als je gevoelens niet beantwoord worden? Dan gaan je op je bek, en dat doet pijn. De angst hiervoor kan zo groot zijn dat je ervoor zorgt dat je je op de vlakte houdt of zelfs helemaal afsluit, omdat dat veiliger voelt.

"Verbinding aangaan betekent ook een risico nemen dat je op je bek gaat. En op je bek gaan doet pijn"

Bindingsangst (in alle soorten en maten) kan dus heel bepalend zijn in hoe je toekomst eruit ziet. Niemand is echter 100% zeker van zichzelf en we dragen allemaal ervaringen met ons mee. Over het algemeen wordt het dan ook een soort dans, een zoektocht naar elkaar waarin je je blootgeeft, weer op de rem trapt, je weer herpakt, de ander uitdaagt, om stukje bij beetje meer vaste grond onder je voeten te krijgen.

En ze leefden nog lang en gelukkig

Hoe men dit leven invult met relaties is dus verschillend; getrouwd in voor- en tegenspoed? Monogaam, of een open relatie? Latten, of samen een huis? Single met vriendschappelijke relaties? Het is allemaal oké, en niets hoeft ook definitief te zijn. Je hebt van huis uit iets meegekregen, of je het nu wilde of niet, maar je kunt je hier ook van losmaken en je verder ontwikkelen. Er is in alle vormen van samenzijn wel een gemeenschappelijk doel; verbinding vinden en onderhouden met andere mensen. Dit is een primaire levensbehoefte, we hebben elkaar nodig.

Gratis coachsessie?

Plan nu, geheel vrijblijvend, een gratis coachsessie!
Plan nu jouw gratis sessie